Dziś, 1 sierpnia w historyczną godzinę „W” – w Chocianowie zabrzmiały syreny alarmowe. Zatrzymaliśmy się w zadumie, aby wspólnie z całym krajem uczcić 82. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego i oddać hołd tym, którzy z niesłychaną odwagą stanęli do nierównej walki o wolność stolicy oraz całej ojczyzny. W Gaju Charlotty punktualnie o 17:00 hołd Powstańcom oddali pracownicy urzędu, RCK, radni i mieszkańcy.

Jak co roku, pamięć o heroicznym zrywie Polaków z 1944 roku uczciły władze samorządowe. Podczas dzisiejszych uroczystości, w imieniu Burmistrza oraz wszystkich mieszkańców naszej gminy, symboliczne wiązanki kwiatów złożyli i zapalili znicze pamięci przedstawiciele chocianowskiego samorządu. W delegacji wzięli udział Sekretarz Gminy Patrycja Jugo, Kierownik Referatu Gospodarki Komunalnej Elżbieta Kowalczuk, Przewodniczący Rady Miejskiej Ryszard Bartosz, Wiceprzewodniczący Rady Miejskiej Artur Wandycz oraz radny Rady Miejskiej Marcin Ślipko.

Obchody rocznicy Powstania Warszawskiego mają dla naszego regionu wymiar szczególny. Choć Chocianów dzieli od stolicy kilkaset kilometrów, to powojenne losy nierozerwalnie splotły historię Warszawy z historią Ziem Odzyskanych. ​Warto dziś przypomnieć, że po zakończeniu II wojny światowej wielu ocalałych mieszkańców zrujnowanej Warszawy przyjechało transportami ludności, aby rozpocząć nowe życie i zamieszkać na naszych terenach. Znaczna część z nich osiedliła się właśnie w sercu dzisiejszego Zagłębia Miedziowego. ​Wśród pionierów, którzy odbudowywali nasz region, budowali zręby nowej społeczności i lokalnego przemysłu, nie zabrakło również samych Powstańców Warszawskich. To oni przynieśli tu ze sobą swój niezłomny etos, odwagę oraz prawdziwą miłość do ojczyzny, stając się integralną częścią naszej lokalnej tożsamości. ​Dziś, stojąc w milczeniu przy miejscach pamięci, dziękujemy im nie tylko za przelaną krew, ale i za trud włożony w rozwój naszych małych ojczyzn. Ich dziedzictwo wciąż żyje w kolejnych pokoleniach mieszkańców Chocianowa.

Ludność Warszawy podjęła walkę przeciwko okupującym stolicę Polski wojskom niemieckim. Atak zorganizowany przez Armię Krajową w ramach akcji "Burza" połączony był z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego. Powstanie warszawskie było wymierzone militarnie przeciw Niemcom, a politycznie przeciw ZSRR oraz podporządkowanym mu polskim komunistom. Dowództwo AK planowało samodzielnie wyzwolić stolicę jeszcze przed wkroczeniem Armii Czerwonej, licząc, że uda się w ten sposób wzmocnić międzynarodową pozycję rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie oraz powstrzymać realizowany przez Stalina proces podporządkowywania i sowietyzacji Polski. Po wybuchu powstania Armia Czerwona wstrzymała ofensywę na kierunku warszawskim, a radziecki dyktator konsekwentnie odmawiał udzielenia powstaniu poważniejszej pomocy. Wsparcie udzielone powstańcom przez Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię miało natomiast ograniczony charakter i nie wpłynęło w sposób istotny na sytuację w Warszawie. W rezultacie słabo uzbrojone oddziały powstańcze przez 63 dni prowadziły samotną walkę z przeważającymi siłami niemieckimi, zakończoną kapitulacją 3 października 1944.

W trakcie dwumiesięcznych walk straty wojsk polskich wyniosły około 16 tysięcy zabitych i zaginionych, 20 tysięcy rannych i 15 tysięcy wziętych do niewoli. W wyniku nalotów, ostrzału artyleryjskiego, ciężkich warunków bytowych oraz masakr urządzanych przez oddziały niemieckie zginęło od 150 tysięcy do 200 tysięcy cywilnych mieszkańców stolicy. Na skutek walk powstańczych oraz systematycznego wyburzania miasta przez Niemców uległa zniszczeniu większość zabudowy lewobrzeżnej Warszawy, w tym setki bezcennych zabytków oraz obiektów o dużej wartości kulturalnej i duchowej. Powstanie warszawskie uznawane jest za jedno z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski.